بزرگی خوش خیم پروستات ، تشخیص و روش های درمان

بزرگی خوش خیم پروستات، تشخیص و روش های درمان
این مطلب را اشتراک گذاری کنید

هیپرپلازی خوش خیم پروستات که بزرگی خوش خیم پروستات (BPH) نیز نامیده می شود، عارضه ای شایع است که با افزایش سن مردان رخ می دهد.

بزرگی خوش خیم پروستات می تواند باعث علائم ناراحت کننده ادراری مانند انسداد جریان ادرار خروجی از مثانه شده و نیز موجب مشکلات مثانه، مجرای ادراری یا کلیه شود.

درمان های موثر متعددی برای بزرگی خوش خیم پروستات وجود دارد از جمله دارو، درمان های کم تهاجمی و جراحی.

به منظور انتخاب بهترین گزینه، بیمار و پزشک، علائم، اندازه پروستات، سایر عارضه های جسمی و اولویت های بیمار را در نظر خواهند گرفت.

علائم بزرگی خوش خیم پروستات

شدت علائم در افراد مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات، متفاوت است اما علائم به تدریج با گذشت زمان بدتر می شود.

علائم و نشانه های شایع بزرگی خوش خیم پروستات عبارت اند از:

  • نیاز مکرر یا فوری به ادرار
  • افزایش تعداد دفعات ادرار در شب
  • اختلال در آغاز ادرار
  • جریان ادرار ضعیف یا جریانی که متوقف شده و آغاز می شود
  • چکه کردن ادرار پس از اتمام آن
  • ناتوانی در تخلیه کامل مثانه

علائم و نشانه هایی که کمتر شایع هستند عبارت اند از:

  • عفونت مجرای ادراری
  • ناتوانی در ادرار
  • وجود خون در ادرار

اندازه پروستات لزوما تعیین کننده شدت علائم نیست. برخی مردان با بزرگی اندک پروستات می توانند علائم قابل توجهی داشته باشند در حالی که بعضی افراد دارای پروستات های بسیار بزرگ، تنها علائم ادراری جزئی بروز می دهند.

در برخی مردان، نهایتا علائم به حالت پایدار رسیده و حتی ممکن است طی زمان بهبود یابند.

علائم  بزرگی خوش خیم پروستات

سایر دلایل احتمالی بروز علائم ادراری

عارضه هایی که می تواند منجر به علائم مشابه بزرگی پروستات شود عبارت اند از:

  • عفونت سیستم ادراری
  • التهاب پروستات
  • باریک شدن مجرای ادراری
  • ایجاد زخم در گردن مثانه حاصل از انجام جراحی در گذشته
  • مشکلات مربوط به اعصابی که مثانه را کنترل می کنند
  • سرطان پروستات یا مثانه

زمان مراجعه به پزشک

در صورت ابتلا به مشکلات ادراری، لازم است با پزشک در میان کذاشته شود. حتی اگر علائم ادراری، آزاردهنده نباشد، شناسایی یا رد هرگونه علت زمینه ای اهمیت دارد.

عدم درمان مشکلات ادراری می تواند منجر به انسداد مجرای ادراری شود.

در صورت ناتوانی در دفع ادرار، باید فورا به پزشک مراجعه شود.

دلایل بزرگی خوش خیم پروستات

غده پروستات در زیر مثانه قرار گرفته است. لوله ای که ادرار را از مثانه خارج می کند از میان پروستات می گذرد. زمانی که پروستات بزرگ می شود، شروع به انسداد جریان ادرار می کند.

پروستات در طول زندگی اغلب مردان به رشد خود ادامه می دهد. در بسیاری از مردان، این تداوم رشد، پروستات را آنقدر بزرگ می کند که منجر به علائم ادراری یا انسداد قابل توجه جریان ادرار می شود.

کاملا واضح نیست که علت بزرگ شدن پروستات چیست. اگرچه ممکن است ناشی از ایجاد تغییرات در تعادل هورمون های جنسی هم زمان با افزایش سن مرد باشد.

 بزرگی خوش خیم پروستات

فاکتورهای ریسک

فاکتورهای ریسک بزرگی غده پروستات عبارت اند از:

افزایش سن. بزرگی غده پروستات به ندرت منجر به ایجاد علائم و نشانه ها در مردان جوان تر از 40 سال می شود.

حدود یک سوم مردان تا 60 سالگی و حدود نیمی از آن ها تا 80 سالگی، علائم را به صورت متوسط تا شدید تجربه می کنند.

سابقه خانوادگی. وجود یک خویشاوند مبتلا به مشکلات پروستات، مانند پدر یا برادر به این معنی است که احتمال ابتلا در فرد بیشتر است.

دیابت و بیماری قلبی. مطالعات نشان می دهد دیابت و بیماری قلبی و استفاده از مسدودکننده های بتا ممکن است ریسک هیپرپلازی خوش خیم پروستات را افزایش دهد.

سبک زندگی. چاقی، ریسک بزرگی خوش خیم پروستات را افزایش می دهد، در حالی که ورزش می تواند خطر را کاهش دهد.

عوارض

عوارض بزرگی پروستات شامل موارد زیر است:

ناتوانی ناگهانی در ادرار (احتباس ادراری). گاهی نیاز است یک لوله (سوند) در داخل مثانه نصب شود تا ادرار را خارج کند. برای رفع احتباس ادراری در برخی مردان نیاز به جراحی است.

عفونت های سیستم ادراری. ناتوانی در تخلیه کامل مثانه می تواند خطر عفونت سیستم ادراری را افزایش دهد. اگر عفونت سیستم ادراری به صورت مکرر رخ دهد، گاهی برای خارج کردن بخشی از پروستات به جراحی نیاز است.

سنگ مثانه. سنگ مثانه به طور معمول ناشی از ناتوانی در تخلیه مثانه است. سنگ مثانه می تواند موجب عفونت، حساسیت مثانه، وجود خون در ادرار و انسداد جریان ادرار شود.

آسیب مثانه. مثانه ای که تخلیه نشده است می تواند طی زمان، کشیده و تضعیف شود. در نتیجه، دیواره عضلانی مثانه، دیگر به درستی منقبض نشده و تخلیه کامل مثانه را دشوار می کند.

آسیب کلیه. فشار حاصل از احتباس ادراری بر مثانه می تواند مستقیما به کلیه ها آسیب رسانده و شرایط را برای رسیدن عفونت به کلیه ها فراهم کند.


بیشتر بخوانید: سالمندان و مشکلات پروستات


تشخیص بزرگی خوش خیم پروستات

تشخیص بزرگی خوش خیم پروستات

پزشک با پرسیدن سوالاتی جزئی در مورد علائم و انجام معاینه فیزیکی شروع خواهد کرد. این معاینه اولیه، احتمالا شامل موارد زیر است:

معاینه مقعدی دیجیتال.

پزشک، انگشت خود را وارد راست روده کرده تا پروستات را از نظر بزرگی بررسی کند.

تست ادرار.

آنالیز نمونه ادرار می تواند به رد احتمال عفونت یا سایر عارضه هایی که می تواند باعث علائم مشابه شود، کمک کند.

تست خون.

نتایج می تواند نشان دهنده مشکلات کلیه باشد.

تست آنتی ژن مخصوص پروستات.

این آنتی ژن، ماده ای است که در پروستات تولید می شود. در زمان بزرگی پروستات، سطح آنتی ژن مخصوص پروستات افزایش می یابد. اگرچه، افزایش سطح آن می تواند به خاطر عمل های اخیر، عفونت، جراحی سرطان پروستات نیز باشد.

پس از آن، گاهی پزشک برای کمک به تایید بزرگی پروستات و رد احتمال وجود عارضه های دیگر، تست های بیشتری تجویز می کند. از جمله:

تست جریان ادرار.

فرد در داخل ظرفی که به یک دستگاه متصل است ادرار می کند که این دستگاه، قدرت و میزان جریان ادرار را اندازه گیری می کند.

نتایج تست به تعیین بهتر شدن یا وخیم تر شدن عارضه کمک می کند.

تست حجم ادرار باقی مانده پس از تخلیه.

این تست، توانایی فرد در تخلیه کامل مثانه را اندازه گیری می کند.

این تست می تواند با استفاده از فراصوت یا با قرار دادن یک سوند در داخل مثانه پس از ادرار انجام شود تا مقدار ادراری را که در مثانه باقی مانده است، اندازه گیری کند.

ثبت 24 ساعته تخلیه.

ثبت تعداد دفعات و میزان ادرار، خصوصا در مواردی مفید است که بیش از یک سوم از خروجی ادرار روزانه در شب رخ می دهد.

در صورت پیچیده تر بودن عارضه، ممکن است پزشک، موارد زیر را تجویز کند:

فراصوت درون مقعدی. یک پروب فراصوت به داخل راست روده وارد می شود تا پروستات را اندازه گیری و ارزیابی کند.

نمونه برداری پروستات.

فراصوت درون مقعدی، سوزن های به کار رفته برای نمونه برداری را هدایت می کند. بررسی بافت حاصل می تواند به پزشک در تشخیص یا رد سرطان پروستات کمک کند.


بیشتر بخوانید: نمونه برداری پروستات


مطالعات اورودینامیک و فشار-جریان.

در مطالعات اورودینامیک و فشار-جریان یک سوند از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می شود. آب – یا به ندرت هوا – به آرامی به داخل مثانه تزریق می شود.

سپس پزشک می تواند فشار مثانه را اندازه گیری کرده و کیفیت عملکرد عضلات مثانه را تعیین کند.

این مطالعات معمولا تنها در مردان مشکوک به مشکلات نورولوژیکی و کسانی که عمل پروستات انجام داده و همچنان علائم دارند، انجام می شود.

سیستوسکوپی.

یک ابزار چراغ دار و منعطف (منعطف) وارد مجرای ادراری شده و به پزشک اجازه می دهد داخل مجرای ادراری و مثانه را ببیند. فرد پیش از تست تحت بی حسی موضعی قرار می گیرد.

درمان بزرگی خوش خیم پروستات

درمان بزرگی خوش خیم پروستات

درمان های متنوعی برای بزرگی پروستات وجود دارد، از جمله دارو، درمان های کم تهاجمی و جراحی. بهترین روش درمان در هر فرد به فاکتورهای متعددی بستگی دارد، از جمله:

  • اندازه پروستات
  • سن
  • سلامت عمومی
  • شدت ناراحتی یا رنجی که فرد متحمل شده است

اگر علائم، قابل تحمل باشند، ممکن است فرد تصمیم بگیرد درمان را به تعویق بیندازد و فقط علائم را تحت نظر داشته باشد. در برخی مردان، علائم بدون درمان کاهش می یابد.

دارو

دارو، رایج ترین درمان برای علائم خفیف تا متوسط بزرگی پروستات است. گزینه های عبارت اند از:

مسدودکننده های آلفا.

این داروها، عضلات گردن مثانه و رشته های عضلانی در پروستات را شل کرده و ادرار را آسان تر می کنند.

مسدودکننده های آلفا – که شامل آلفوزوسین،دوکسازوسین، تامسولوسین و سیلودوسین هستند – معمولا در مردان دارای پروستات نسبتا کوچک، به سرعت عمل می کنند.

اثرات جانبی شامل سرگیجه و عارضه ای بی ضرر است که در آن، منی به جای خروج از نوک آلت تناسلی، به داخل مثانه بر می گردد (انزال بازگشتی).

بازدارنده های ردوکتاز 5-آلفا.

این داروها با جلوگیری از تغییرات هورمونی که موجب رشد پروستات می شود، پروستات را کوچک می کنند. ممکن است اثربخشی این داروها – شامل فیناستراید و دوتاستراید – تا 6 ماه زمان ببرد. اثرات جانبی شامل انزال بازگشتی است.

دارو درمانی ترکیبی.

در صورت اثربخش نبودن هر یک از داروها به تنهایی، گاهی پزشک، مصرف یک مسدودکننده آلفا و یک بازدارنده ردوکتاز 5-آلفا را به طور هم زمان تجویز می کند.

تادالافیل.

مطالعات نشان می دهد این دارو، که اغلب برای درمان اختلال نعوظ به کار می رود، می تواند بزرگی پروستات را نیز درمان کند.

درمان کم تهاجمی یا جراحی

درمان کم تهاجمی یا جراحی، در صورتی تجویز می شود که:

  • علائم، متوسط تا شدید باشند
  • دارو، علائم را کاهش نداده باشد
  • فرد به انسداد مجرای ادراری، سنگ مثانه، وجود خون در ادرار یا مشکلات کلیه مبتلا باشد
  • ارجحیت فرد، درمان قطعی باشد

در صورت ابتلا به موارد زیر، ممکن است درمان کم تهاجمی یا جراحی انجام نشود:

  • عفونت مجرای ادراری که درمان نشده است
  • بیماری تنگی مجرای ادراری
  • سابقه پرتو درمانی پروستات یا جراحی مجرای ادراری
  • اختلال نورولوژیکی مانند پارکینسون یا ام اس

هر نوع عمل پروستات می تواند باعث عوارض جانبی شود. بر اساس نوع عمل، عوارض عبارت اند از:

  • بازگشت منی به مثانه به جای خروج آن از آلت تناسلی در زمان انزال
  • اختلال موقتی در ادرار
  • عفونت سیستم ادراری
  • خونریزی
  • اختلال نعوظ
  • ندرتا، از دست دادن کنترل مثانه (بی اختیاری)

انواع مختلفی از درمان های کم تهاجمی یا جراحی وجود دارد:

برداشتن پروستات از طریق مجرای ادراری (TURP)

برداشتن پروستات از طریق مجرای ادراری (TURP)

یک اسکوپ چراغ دار وارد مجرای ادراری شده و جراح، تمام پروستات را به جز بخش خارجی آن خارج می کند. این روش، علائم را به سرعت کاهش داده و جریان ادرار در اغلب مردان فورا پس از عمل شدت می یابد.

پس از برداشتن پروستات از طریق مجرای ادراری، ممکن است موقتا نیاز به استفاده از سوند برای تخلیه ادرار باشد.

برش پروستات از طریق مجرای ادراری (TUIP)

یک اسکوپ چراغ دار وارد مجرای ادراری شده و جراح، یک یا دو برش کوچک را در غده پروستات ایجاد می کند تا عبور ادرار از مجرای ادراری آسان تر شود.

در صورت وجود پروستات کوچک یا نسبتا بزرگ، ممکن است این جراحی یکی از گزینه ها باشد، خصوصا اگر فرد دچار مشکلات جسمی باشد که خطر جراحی های دیگر را بسیار بالا ببرد.

گرما درمانی به کمک مایکروویو از طریق مجرای ادراری (TUMT)

پزشک، یک الکترود مخصوص را از طریق مجرای ادراری وارد ناحیه پروستات می کند.

انرژی مایکروویو حاصل از الکترود، بخش داخلی غده پروستات بزرگ شده را نابود کرده، باعث کوچک شدن آن شده و جریان ادرار را تسهیل می کند.  

ممکن است TUMT، علائم را فقط به طور جزئی کاهش داده و حصول نتیجه، کمی زمان ببرد.

این جراحی معمولا فقط روی پروستات های کوچک و در شرایط خاص انجام می شود زیرا ممکن است نیاز به درمان دوباره باشد.

از بین بردن بافت به کمک سوزن و از طریق مجرای ادراری (TUNA)

در این روش، یک اسکوپ وارد مجرای ادراری شده و به پزشک اجازه می دهد سوزن ها را وارد غده پروستات کند. امواج رادیویی از سوزن ها عبور کرده و بافت اضافی پروستات را که جریان ادرار را مسدود کرده است، گرم کرده و از بین می برد.

TUNA در موارد خاص، یکی از گزینه های موجود است اما از این روش، دیگر به ندرت استفاده می شود.

لیزر درمانی

لیزر پر انرژی، بافت پروستاتی را که بیش از حد رشد کرده است، نابود می کند. لیزر درمانی معمولا علائم را فورا کاهش داده و نسبت به جراحی های دیگر، اثرات جانبی کمتری دارد.

گاهی از لیزر درمانی در مردانی استفاده می شود که به خاطر مصرف داروهای رقیق کننده خون، نباید تحت عمل های دیگر قرار بگیرند.

گزینه های لیزر درمانی عبارت اند از:

روش های نابودکننده.

این روش ها، بافت مسدودکننده پروستات را تبخیر کرده تا جریان ادرار افزایش یابد. نمونه های این روش شامل تبخیر پروستات (PVP) و از بین بردن پروستات به کمک لیزر هولیوم (HoLAP) است.

روش های نابودکننده می توانند باعث تحریک علائم ادراری پس از جراحی شده بنابراین در موارد نادر ممکن است نیاز به روش های دیگر باشد.

روش های تخلیه.

روش های تخلیه، از جمله تخلیه پروستات به کمک لیزر هولیوم (HoLEP) معمولا تمام بافت پروستاتی که جریان ادرار را مسدود کرده، خارج کرده و از رشد مجدد بافت جلوگیری می کند.

بافت خارج شده می تواند از نظر سرطان پروستات و سایر عارضه ها مورد آزمایش قرار گیرد. این روش ها مشابه پروستاتکتومی باز هستند.

بالا کشیدن پروستات از طریق مجرای ادراری (PUL)

بالا کشیدن پروستات از طریق مجرای ادراری (PUL)

از ابزارهای به خصوصی برای فشردن دو طرف پروستات استفاده می شود تا جریان ادرار افزایش یابد. این روش در صورت وجود علائم سیستم ادراری تحتانی پیشنهاد می شود.

گاهی PUL به مردانی که نگران تاثیر درمان بر اختلال نعوظ و مشکلات انزال هستند نیز پیشنهاد می شود زیرا تاثیر آن روی انزال و عملکرد جنسی بسیار کمتر از TURP است.

انسداد جریان خون

در این روش، منبع خون پروستات به طور انتخابی مسدود شده که باعث کاهش اندازه پروستات می شود. در مورد تاثیر این روش، داده های بلندمدت وجود ندارد.

پروستاتکتومی باز یا رباتیک

جراح، برشی در شکم ایجاد می کند تا به پروستات دسترسی پیدا کرده و بافت را خارج کند.

پروستاتکتومی باز معمولا در صورت ابتلای فرد به بزرگی شدید پروستات، آسیب مثانه یا وجود سایر فاکتورهای پیچیده انجام می شود.

معمولا جراحی نیازمند اقامت کوتاه مدت در بیمارستان بوده و خطر نیاز به انتقال خون در آن بیشتر است.

مراقبت پس از درمان عارضه

مراقبت پس از درمان به تکنیک به کار رفته در درمان بزرگی پروستات بستگی دارد.

در صورت انجام روش های نابودی به کمک لیزر، از بین بردن بافت به کمک سوزن و از طریق مجرای ادراری یا درمان به کمک مایکروویو از طریق مجرای ادراری، توصیه پزشک، محدود کردن بلند کردن اجسام سنگین و پرهیز از فعالیت بیش از حد به مدت 7 روز خواهد بود.

در صورت انجام پروستاتکتومی باز یا رباتیک، گاهی نیاز به محدود کردن فعالیت به مدت 6 هفته است.

 کنترل علائم بزرگی پروستات

سبک زندگی و درمان های خانگی

برای کمک به کنترل علائم بزرگی پروستات سعی کنید:

مصرف نوشیدنی در بعدازظهر را کاهش دهید. یک ساعت یا دو ساعت پیش از خواب، هیچ چیزی ننوشید تا مانع از مراجعات به دستشویی در نیمه شب شوید.

مصرف کافئین و الکل را محدود کنید.

این مواد، تولید ادرار را افزایش داده، مثانه را تحریک کرده و علائم را تشدید می کنند.

داروهای ضد احتقان یا آنتی هیستامین را محدود کنید.

این داروها، نوار عضلانی اطراف مجرای ادراری را که جریان ادرار را کنترل می کند، منقبض کرده و ادرار را دشوارتر می کنند.

به محض احساس اولین نیاز به ادرار، به دستشویی بروید.

انتظار طولانی ممکن است عضله مثانه را بیش از حد کشیده و باعث آسیب شود.

مراجعات به دستشویی را زمان بندی کنید.

سعی کنید در زمان های منظم ادرار کنید – مثلا هر چهار تا شش ساعت یک بار در طول روز. این کار خصوصا در صورت ابتلا به تکرر ادرار و نیاز فوری به ادرار می تواند مفید واقع شود.

رژیم غذایی سالم داشته باشید.

چاقی با بزرگی پروستات مرتبط است.

فعال بمانید.

عدم فعالیت در احتباس ادراری نقش دارد. حتی میزان کمی ورزش می تواند به کاهش مشکلات ادراری ناشی از بزرگی پروستات کمک کند.

ادرار کنید و پس از چند لحظه دوباره ادرار کنید. این تمرین با نام تخلیه دوباره شناخته شده است.

خود را گرم نگه دارید.

دمای پایین می تواند باعث احتباس ادراری و افزایش نیاز فوری به ادرار شود.

درمان جایگزین

سازمان غذا و دارو، هیچ داروی گیاهی را برای درمان بزرگی پروستات تایید نکرده است.

یک پژوهش نشان می دهد که عصاره نخل اره ای در کاهش علائم هیپرپلازی خوش خیم پروستات تاثیری مانند فیناستراید داشته، اگرچه حجم پروستات را کاهش نمی دهد.

با این حال، آزمایش دیگری متعاقب آن نشان می دهد هیچ شواهدی دال بر تاثیر بیشتر نخل اره ای نسبت به دارونما وجود ندارد.

سایر درمان های گیاهی –  شامل عصاره بتا-سیتوسترول، پیجیوم و علف تلخه – در کاهش علائم بزرگی پروستات نقش داشته، اما ایمنی و کارایی بلندمدت  این درمان ها اثبات نشده است.

در صورت مصرف هرگونه درمان گیاهی، باید به پزشک اطلاع داده شود. برخی از این محصولات ممکن است خطر خونریزی را افزایش داده یا با سایر داروهای مصرفی تداخل داشته باشند.

آمادگی برای قرار ملاقات برای بزرگی پروستات

آمادگی برای قرار ملاقات

گاهی فرد مستقیما به پزشکی ارجاع داده می شود که در مشکلات ادراری تخصص دارد (اورولوژیست).

کارهایی که می توان انجام داد

  • لیستی از علائم تهیه کنید، شامل هر آنچه که ممکن است نسبت به دلیل تنظیم قرار ملاقات، بی ارتباط به نظر برسد.
  • تعداد دفعات ادرار و زمان آن و مقدار مایعات مصرفی را زیر نظر داشته باشید.
  • لیستی از اطلاعات پزشکی کلیدی تهیه کنید، شامل سایر عارضه هایی که ممکن است به آن مبتلا باشید.
  • لیستی از تمام داروها، ویتامین ها یا مکمل های مصرفی تهیه کنید.
  • سوالات مدنظر خود را یادداشت کنید تا از پزشک بپرسید.

سوالاتی که می توان از پزشک پرسید

  • آیا بزرگی پروستات باعث ایجاد علائم شده یا علت، چیز دیگری است؟
  • به چه نوع تست هایی نیاز دارم؟
  • گزینه های درمانی موجود چیست؟
  • چگونه می توانم عارضه های جسمی دیگر را هم زمان با بزرگی پروستات مدیریت کنم؟
  • آیا محدودیتی برای فعالیت جنسی وجود دارد؟

چه انتظاری باید از پزشک داشت

احتمالا پزشک، سوالاتی را خواهد پرسید. آمادگی برای پاسخ به آن ها، زمان بیشتری را برای رفع هرگونه نگرانی فراهم می کند.

سوالات احتمالی عبارت اند از:

اولین بار چه زمانی علائم ادراری را تجربه کردید؟ مداوم بودند یا گاه و بی گاه؟ آیا با گذشت زمان بدتر شدند یا به طور ناگهانی بروز پیدا کردند؟

در طول روز هر چند وقت یک بار ادرار می کنید و در طول شب هر چند وقت یک بار نیاز دارید از خواب برخیزید؟

آیا تا به حال دچار نشت ادرار شده اید؟ آیا دچار ادرار مکرر یا نیاز فوری به ادرار می شوید؟

آیا شروع ادرار برایتان دشوار است؟ آیا دچار شروع و توقف ادرار می شوید یا احساس می کنید مجبورید برای ادرار زور بزنید؟ آیا تا به حال حس کرده اید مثانه به طور کامل تخلیه نشده است؟

آیا هنگام ادرار دچار سوزش، درد در ناحیه مثانه یا وجود خون در ادرار می شوید؟ آیا تاکنون دچار عفونت مجرای ادراری شده اید؟

آیا سابقه بزرگی پروستات، سرطان پروستات یا سنگ کلیه در خانواده وجود دارد؟

آیا تاکنون در رسیدن به نعوظ و حفظ آن یا سایر مسائل جنسی دچار مشکل شده اید؟

آیا تاکنون جراحی یا عمل دیگری انجام داده اید که شامل وارد کردن ابزاری از طریق نوک آلت تناسلی به مجرای ادراری باشد؟

آیا رقیق کننده خون مانند آسپرین، وارفارین یا کلوپیدوگرل مصرف می کنید؟

چقدر کافئین مصرف می کنید؟ میزان مصرف مایعات چقدر است؟

برای تشخیص و درمان مشکلات سیستم ادراری و مشکلات پروستات تحت نظر دکتر علی حاجب به کلینیک یادمان واقع در شهرک غرب مراجعه کنید.

برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های 02188074196  و 02188088541 تماس بگیرید.

ورود به وب سایت کلینیک اورولوژی الهام و مطالعه بیشتر در مورد مشکلات پروستات و اختلالات جنسی در مردان.


مراجعه به سایت کلینیک اورولوژی الهام



این مطلب را اشتراک گذاری کنید