تست استرس هسته ای چیست؟ چگونه انجام می شود؟

تست استرس هسته ای

تست استرس هسته ای به پزشک کمک می کند تا مشکلات قلبی را تشخیص دهد. گاهی این مشکلات را تنها می توان زمانی تشخیص داد که بیمار در حال تمرین ورزشی باشد.

وقتی شخص، تمرین ورزشی انجام می دهد، گفته می شود که قلب وی تحت استرس قرار دارد. به همین دلیل است که این آزمایش را «تست استرس» می نامند.

تست استرس هسته ای بیشتر برای یافتن انسداد استفاده می شود. انسداد عروق در صورت ابتلا به بیماری عروق کرونر ایجاد می شود.

تست استرس هسته ای همچنین به پزشک کمک می کند، تشخیص دهد انسدادها تا چه حد شدید هستند؟

این مطلب به بررسی تست استرس هسته ای، هدف آن و خطرات احتمالی آن می پردازد. همچنین، شما را برای این تست آماده کرده و توضیح می دهد که چه اتفاقاتی حین تست و بعد از آن رخ می دهد.

تماس با کلینیک یادمان تب

تست استرس هسته ای به پزشک کمک می کند تا برخی از مشکلات قلبی را تشخیص دهد. برای بررسی و انجام آزمایشات تست استرس هسته ای می توانید به کلینیک یامان تب در تهران مراجعه کنید.

هدف تست استرس هسته ای

پزشک در صورتی این تست را تجویز می کند که بیمار دارای علائمی باشد که توضیح آن ها دشوار است. این علائم عبارتند از:

  • درد در قفسه سینه
  • دیس پنه یا تنگی نفس

این علائم می توانند نشانه بیماری عروق کرونر باشند.

در این بیماری، توده های چربی در رگ های خونی که خون را به قلب می رسانند انباشته می شوند.

این تست می تواند وجود انسداد را نشان دهد. همچنین، به پزشک کمک می کند تشخیص دهد که این انسدادها تا چه حد شدید هستند؟

اگر قبلاً بیماری عروق کرونر شخص تشخیص داده شده است، پزشک احتمالاً باز هم این تست را تجویز می کند.

نتایج این تست می توانند به پزشک برای ایجاد یک برنامه درمانی کمک کنند.

اگر بیمار در حال دریافت درمان برای بیماری عروق کرونر باشد، این تست به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد درمان تا چه حد موثر واقع شده است.

همچنین، به پزشک کمک می کند تا مشخص کند بیمار چه فعالیت ها و تمرین هایی را باید انجام دهد. تست استرس هسته ای یک آزمایش غیرتهاجمی است.

معنای غیرتهاجمی این است که این آزمایش نیازی به وارد کردن ابزارهای پزشکی به درون بدن ندارد.

این آزمایش دقیق ترین روش غیرتهاجمی برای تشخیص انسداد در شریان کرونر در نظر گرفته می شود.

در بسیاری از موارد، تست استرس هسته ای می تواند نیاز به کاتتریزاسیون قلبی را از بین ببرد.

در کاتتریزاسیون قلبی، لوله ای با نام کاتتر از طریق یک رگ خونی وارد قلب می شود.

دلیل گرفتن تست استرس هسته ای

تست استرس هسته ای برای یافتن انسداد در عروق کرونر استفاده می شود.

پزشک در صورت وجود علائم بدون دلیل مشخص مثل درد قفسه سینه یا تنگی نفس، این تست را تجویز می کند.

این تست به دنبال چه چیزی است؟

تست استرس هسته ای دو تصویر را ایجاد می کند.

تصویر اول نشان می دهد که خون در هنگام استراحت قلب چگونه به درون قلب وارد می شود.

تصویر دوم، جریان خون هنگام تمرین ورزشی را نشان می دهد.

این تست می تواند موارد زیر را مشخص کند:

  • وجود، مکان و اندازه حمله قلبی که قبلاً اتفاق افتاده است.
  • وجود، مکان و اندازه انسدادهایی که به اندازه کافی جدی بوده و بر جریان خون طی تمرین تاثیر می گذارند.

نتیجه آزمایش نرمال نشان می دهد که خون به صورت مساوی در هر دو تصویر به قلب رسانده می شود.

اگر هر دو تصویر نشان دهنده یک ناحیه مشخص باشند که در آن جریان خون بسیار ضعیف است، این امر به این معنا است که قبلاً یک حمله قلبی رخ داده است.

اگر ناحیه با جریان خون ضعیف در تصویر هنگام تمرین دیده شود ولی در تصویر حالت استراحت وجود نداشته باشد، آنگاه احتمالاً انسدادی در یکی از عروق کرونر وجود دارد.

این انسداد باعث کاهش موقت جریان خون می شود.

تست استرس هسته ای نشان می دهد که خون چگونه به داخل قلب جریان می یابد.

این تست می تواند انسداد و آسیب ناشی از حمله قلبی که قبلاً رخ داده است را نشان دهد.

ردیاب رادیواکتیو

تست استرس هسته ای از یک ردیاب رادیواکتیو برای ایجاد تصویر استفاده می کند. این ردیاب مقدار بسیار اندکی از یک ماده رادیواکتیو است.

این ردیاب از طریق یک خط وریدی (IV) وارد بدن می شود. ردیابی که معمولاً امروزه استفاده می شود تکنسیوم-99 (Tc-99) است.

این ردیاب، تصاویری شفاف تر و واضح تر نسبت به ردیاب های قدیمی ارائه می دهد. همچنین، اثرات تشعشع کمتری را ایجاد می کند.

تصاویر حالت استراحت و حالت تمرین

اغلب آزمایشگاه ها تست استرس هسته ای یک روزه انجام می دهند. این تست را همچنین می توان طی دو روز انجام داد.

با این حال، تست یک روزه معمولاً برای بیمار راحت تر است. تصویر حالت استراحت در ابتدا دریافت می شود.

برای تصویر حالت استراحت، دوز Tc-99 استفاده شده بسیار اندک است.

تصویر با استفاده از یک دوربین گاما ثبت می شود. این دوربین یک دوربین خاص برای اسکن قفسه سینه است.

تصویر حالت استرس چند ساعت بعد ثبت می شود. برای تصویر حالت استرس، دوز Tc-99 بسیار بیشتر است. ردیاب هنگام اوج تمرین ورزشی تزریق می شود.

تمرین ورزشی معمولاً روی تردمیل یا دوچرخه ثابت انجام می شود.

برای هر دو تصویر، اسکن گاما 15 تا 60 دقیقه بعد از تزریق ردیاب انجام می شود.

بیشتر بخوانید : آزمایش نوار قلب و چگونگی انجام آن

دلیل گرفتن تست استرس هسته ای

افرادی که نمی توانند ورزش کنند

تست استرس ورزشی روش ترجیحی برای انجام تست استرس هسته ای است. با این حال، بعضی افراد قادر به انجام نوع تمرین لازم برای این آزمایش نیستند.

احتمال دارد این افراد دارای محدودیت های فیزیکی باشند که تمرین کردن را دشوار یا غیرممکن می کنند.

این بیماران می توانند به جای تست استرس ورزشی، تست استرس فارماکولوژیک (دارویی) را انجام دهند.

این تست با داروهایی انجام می شود که باعث همان نوع استرسی می شوند که طی تمرین به وجود می آید.

انواع داروهای استفاده شده عبارتند از:

  • وازودیلاتورها مانند آدنوکارد (آدنوزین) یا پرسانتین (دی پیریدامول)
  • داروهای اینوتروپیک، معمولاً دوبوترکس (دوبوتامین)

وازودیلاتورها معمولاً ترجیح داده می شوند.

این داروها عروق خونی را گشاد یا باز می کنند. پزشک بهترین دارو برای وضعیت بیماری که نمی تواند ورزش کند را انتخاب خواهد کرد.

تست استرس هسته ای تصاویر جریان خون حالت استراحت و حالت ورزش را ثبت می کند.

اگر بیمار نتواند ورزش کند، دارویی به وی داده می شود که وضعیت قلب هنگام تمرین را شبیه سازی می کند.

ریسک ها و موارد منع مصرف تست استرس هسته ای

در صورتی که تست استرس هسته ای توسط پزشک مجرب انجام شود بسیار ایمن و بی خطر خواهد بود.

با این حال، ریسک ها و خطرات مشخصی در رابطه با این تست وجود دارد.

این خطرات عبارتند از:

  • آریتمی های قلبی . احتمال دارد آریتمی قلبی ناشی از تمرین ورزشی رخ دهد.

در این حالت، ضربان قلب بسیار سریع، بسیار کند یا نامنظم می شود.

آریتمی ها معمولاً خطرناک نیستند. بعد از توقف تمرین، بیشتر آریتمی ها از بین می روند.

در حالی که آریتمی ها یکی از خطرات تست استرس محسوب می شوند، وجود آن ها می تواند به تشخیص بیماری کمک کند.

در نهایت، اگر آریتمی خطرناکی طی تمرین ساده و ملایم رخ دهد، بهتر است وجود آن در یک مکان امن و کنترل شده تشخیص داده شود تا در خیابان.

  • درد قفسه سینه، سرگیجه یا دیگر علائم . در افراد دچار بیماری حاد عروق کرونر، تمرین خفیف می تواند باعث علائم ایسکمی قلبی شود.

در ایسکمی قلبی، خون کافی به ماهیچه قلب نمی رسد. این وضعیت یکی از خطرات این تست محسوب می شود.

با این حال، مشاهده علائم مربوط به تمرین ورزشی حین این تست می تواند مفید باشد.

این علائم می توانند به پزشک کمک کنند تا بفهمد آیا علائم ناشی از بیماری عروق کرونر هستند یا خیر؟

در واقع، در افرادی که علائم مربوط به تمرین در آن ها مورد آزمایش قرار می گیرد، یکی از اهداف، بازتولید همین علائم است.

  • واکنش آلرژیک . احتمال دارد بعضی افراد به ردیاب رادیواکتیو واکنش آلرژیک نشان دهند. این امر بسیار نادر است.
  • حمله قلبی . در فردی که انسداد شدید دارد، تمرین می تواند باعث حمله قلبی شود. این مسئله هم بسیار نادر است.

عوارض خطرناک بسیار به ندرت دیده می شوند. تخمین زده می شود چنین عوارضی در یک مورد از هر 10 هزار مورد تست ورزشی رخ دهند.

بیشتر بخوانید : هرآنچه باید در مورد بیماری قلبی بدانید

روش گرفتن تست

مروری بر تست استرس هسته ای

تست استرس هسته ای معمولاً بسیار بی خطر است. این تست می تواند باعث عوارض جانبی مثل آریتمی های قلبی یا درد قفسه سینه شود.

در موارد نادر، واکنش آلرژیک یا حمله قلبی می تواند رخ دهد.

بعضی افراد نباید تست استرس هسته ای را انجام دهند. این افراد شامل کسانی می شود که دچار موارد زیر هستند:

  • نارسایی قلبی کنترل نشده
  • حمله قلبی طی دو روز اخیر
  • آنژین ناپایدار
  • آریتمی های قلبی خطرناک کنترل نشده
  • بیماری حاد دریچه های قلب
  • اندوکاردیت فعال
  • دیسکسیون حاد آئورت
  • آمبولی ریوی اخیر یا ترومبوز ورید عمقی

طی تست استرس هسته ای، بیمار 11 میلی سیورت تشعشع دریافت می کند.

این مقدار تقریباً سه برابر دور تشعشع دریافتی طی زندگی عادی به مدت یک سال است. همچنین این مقدار یک مقدار بسیار اندک محسوب می شود.

این مقدار تشعشع به خودی خود باعث افزایش خطر سرطان به اندازه قابل توجه نخواهد شد.

بعضی وضعیت ها وجود دارند که باعث می شوند بیمار نتواند این تست را انجام داد.

این وضعیت ها شامل حمله قلبی اخیر یا نارسایی قلبی کنترل نشده هستند.

قبل از تست استرس هسته ای

داشتن اضطراب در مورد این آزمایش بسیار عادی است. موارد زیر به آماده سازی شما برای این تست کمک می کنند.

زمان و مکان

بیشتر تست های استرس هسته ای در بخش بیماران سرپایی بیمارستان انجام می شوند.

احتمالاً از بیمار خواسته می شود 30 دقیقه قبل از زمان آزمایش به محل مراجعه کند.

کل آزمایش حداقل چهار ساعت طول می کشد.

زمان تست استرس هسته ای چه بپوشیم؟

از آنجا که در این آزمایش، بیمار باید ورزش کند، بهتر است لباس های راحت و گشاد بپوشد. همچنین، بیمار باید کفش های مناسب تمرین ورزشی بپوشد.

بسیاری از افراد، لباس ورزشی و کفش پیاده روی یا کفش مخصوص دویدن می پوشند.

اغلب آزمایشگاه ها دارای مکان مناسب برای عوض کردن لباس هستند.

بیشتر بخوانید : نارسایی قلبی چیست؟

خوردن و نوشیدن

از بیمار خواسته می شود 4 تا 6 ساعت قبل از تست از خوردن، نوشیدن و سیگار کشیدن خودداری کند.

بیمار باید حداقل 24 ساعت قبل از تست از نوشیدن کافئین پرهیز کند.

داروهایی برای تست استرس

داروها

اگر شخص، داروهای تجویزی مصرف می کند باید از پزشک بپرسد که در روز آزمایش باید کدام داروها را مصرف کرده و کدام را مصرف نکند؟

اگر شخص دچار دیابت است، دستوراتی در خصوص نحوه مصرف داروها در روز آزمایش به وی داده می شود.

قبل از انجام آزمایش، شخص نباید داروی بدون نسخه مصرف کند مگر اینکه پزشک اجازه داده باشد.

هزینه و بیمه تست استرس هسته ای

تست استرس هسته ای نسبتاً گران قیمت است. هزینه در مکان های مختلف تفاوت دارد. این هزینه ها همچنین می تواند بر اساس نوع بیمه متفاوت باشد.

اغلب بیمه های پزشکی تست استرس هسته ای را در صورتی پوشش می دهند که متخصص قلب معتمد بگوید بیمار به این تست نیاز دارد.

برای کسب اطمینان، بهتر است قبل از انجام آزمایش در این خصوص از شرکت بیمه سوال کنید.

چه مواردی با خود بیاوریم؟

احتمالاً چند ساعت طی این آزمایش، بیکار خواهید بود. بهتر است کتاب یا نوعی سرگرمی برای گذراندن این وقت همراه داشته باشید.  

دیگر ملاحظات

در صورت امکان، بیمار بهتر است یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان خود را همراه بیاورد.

این شخص می تواند به گذراندن وقت کمک کرده و در صورت دریافت نتایج در همان روز، می تواند حمایت و پشتیبانی ارائه کند.

اغلب تست های استرس هسته ای در بخش بیماران سرپایی بیمارستان انجام می شوند. بیمار باید لباس و کفش مناسب بپوشد.

بیمار باید از دستورات پزشک در خصوص خوردن غذا و مصرف دارو قبل از آزمایش تبعیت کند.

همراه داشتن یک دوست نزدیک یا یکی از اعضای خانواده می تواند برای حمایت از بیمار هنگام دریافت نتیجه آزمایش مفید باشد.

هنگام انجام تست استرس هسته ای

دانستن اینکه قبل و حین آزمایش چه اتفاقی رخ می دهد می تواند به کاهش اضطراب کمک کند.

قبل از آزمایش

بعد از رسیدن به محل آزمایش، یکی از اعضای تیم پزشکی با بیمار مصاحبه می کند.

این شخص می پرسد که آیا علائم یا وضعیت پزشکی بیمار از آخرین مراجعه به پزشک تغییر کرده اند یا خیر؟ 

همچنین، بیمار مورد معاینه بدنی مختصر قرار می گیرد.

تیم پزشکی برای بیمار توضیح می دهد که آزمایش چگونه انجام خواهد شد. همچنین بیمار می تواند سوالاتی که دارد را از تیم پزشکی بپرسد.

طی آزمایش

آزمایش تحت نظارت یک پزشک انجام می شود. این پزشک باید قبل از شروع آزمایش خود را به بیمار معرفی کند.

اگر آزمایش یک روزه انجام می شود، تصویر حالت استراحت ابتدا ثبت می شود. بخش تمرینی در ادامه و در همان روز انجام می شود.

در تست دو روزه، بخش ورزشی معمولاً در روز اول انجام می شود. بخش استراحت در روز دوم انجام خواهد شد.

طی تست حالت استراحت، متخصص یک خط وریدی را وارد یکی از رگ های بیمار می کند. مقدار اندکی از ردیاب به بدن بیمار تزریق می شود.

بعد از حدود 20 دقیقه، بیمار زیر یک دوربین گاما دراز می کشد.

بیمار باید دست های خود را بالای سر خود نگه داشته و بی حرکت بماند.

ثبت تصویر حدود 15 تا 20 دقیقه طول می کشد.

تصویر، نحوه جریان یافتن خون به درون قلب بیمار را نشان خواهد داد.

برای تست تمرینی، متخصص الکترودهایی را روی قفسه سینه بیمار قرار می دهد. این امر برای ثبت نوار قلب (ECG) هنگام تمرین انجام می شود.

این آزمایش، ریتم و ضربان الکتریکی قلب بیمار را ثبت می کند.

با شروع تست، بیمار شروع به راه رفتن روی تردمیل یا رکاب زدن روی دوچرخه ثابت با سرعت بسیار کند می کند.

سطح تمرین هر سه دقیقه افزایش می یابد.

تمرین زمانی متوقف می شود که یکی از موارد زیر اتفاق بیافتد:

  • بیمار خسته شود
  • دچار علائم شود
  • بیمار به ضربان قلب هدف برسد
آمادگی برای تست استرس هسته ای

نکاتی که باید در زمان آزمایش رعایت کرد

بعد از رسیدن به بالاترین سطح تمرین، ردیاب به درون خط وریدی تزریق می شود. در این مرحله، تمرین متوقف می شود.

نوار قلب و علائم بدنی بیمار طی تمرین و بعد از آن تحت نظارت قرار می گیرد. خود تمرین معمولاً تنها 6 تا 12 دقیقه طول می کشد.

20 تا 30 دقیقه بعد از اتمام تمرین، بیمار دوباره زیر دوربین گاما دراز می کشد. از بیمار خواسته می شود که دست ها را بالای سر خود نگه دارد.

ثبت تصویر قلبی حین تمرین معمولاً حدود 20 دقیقه طول می کشد.

در تست های یک روزه، تست حالت استراحت معمولاً در ابتدا انجام می شود.

بخش تمرین در ادامه و در همان روز انجام می شود. بخش تمرین معمولاً روی تردمیل یا دوچرخه ثابت انجام می شود.

بعد از تست استرس هسته ای

به اغلب افراد گفته می شود فعالیت های عادی خود را فوراً بعد از تست شروع کنند. این امر شامل غذا خوردن، مصرف دارو و دیگر فعالیت ها می شود.

مقدار تشعشع دریافتی در این تست بسیار اندک محسوب می شود. هیچ نکته ایمنی خاصی برای بعد از تست نیاز نیست.

نحوه و زمان دریافت نتایج به مرکز انجام آزمایش بستگی دارد. اغلب آزمایشگاه ها بعد از آزمایش، نمایی کلی از نتایج را به بیمار نشان می دهند.

اگر تست نشان دهنده مشکلات نگران کننده باشد، توصیه هایی برای مراحل بعدی به بیمار داده می شود.

اگر هیچ مشکل واضحی وجود نداشته باشد، ابتدا تصاویر توسط یک متخصص قلب بررسی می شوند و بعد بیمار نتایج نهایی را دریافت می کند.

در این حالت، بیمار می تواند نتایج را از پزشک تجویز کننده آزمایش دریافت کند.

در ادامه، پزشک با بیمار در مورد این مسئله صحبت می کند که آیا کار خاصی باید در ادامه انجام شود یا خیر؟

مدیریت عوارض جانبی

احتمال دارد بیمار بعد از تمرین دچار خستگی شود.

به غیر از خستگی، عوارض جانبی دیگری در این تست وجود ندارد.

اگر بیمار دچار علائم غیرعادی بعد از تست شد باید به پزشک خود مراجعه کند.

بعد از آزمایش بیمار می تواند فوراً به انجام فعالیت های عادی خود بپردازد. به غیر از خستگی، اغلب افراد هیچ عوارض جانبی را تجربه نمی کنند.

 تفسیر نتایج تست استرس هسته ای

تفسیر نتایج برای هر بیمار متفاوت است.

بیمار باید در مورد نتایج با پزشک خود مشورت کند.

با این حال، به طور کلی، نتاج تست استرس هسته ای در یکی از سه دسته زیر قرار می گیرند:

1- تصویر حالت استراحت و تصویر حالت ورزش عادی هستند.

این نتیجه نشان می دهد که:

  • هیچ آسیب دائمی قلبی قابل تشخیص ناشی از حمله قلبی قبلی وجود ندارد.
  • هیچ بخشی از قلب دچار جریان خون ضعیف هنگام تمرین نشده است.

این نتیجه نشان می دهد که به احتمال زیاد هیچ انسداد خاصی در عروق کرونر وجود ندارد.

پزشک در مورد گام های بعدی با بیمار صحبت می کند. اگر تست بیمار نرمال باشد، احتمالاً نیازی به آزمایش های قلبی دیگر وجود ندارد.

اگر شواهد جدی برای بیماری عروق کرونر وجود داشته باشد، پزشک به احتمال زیاد درمان پزشکی فوری را توصیه می کند.

هدف این درمان، تسکین علائم و کند کردن پیشرفت بیماری است.

احتمال دارد پزشک در مورد استفاده از کاتتریزاسیون قلبی با بیمار مشورت کند اگر:

  • علائم بیمار شدید باشند
  • به نظر برسد خطر حمله قلبی زودهنگام بسیار بالا است.

2- تصویر قلبی حالت استراحت، غیرعادی است

اسکن قلبی حالت استراحت می تواند نشان دهنده ناحیه ای باشد که خون در آن به صورت عادی وارد بخشی از قلب نمی شود.

این امر نشان می دهد که بیمار قبلاً دچار حمله قلبی شده است. حمله قلبی باعث صدمه دائمی به ماهیچه قلب شده است.

3- اسکن قلبی حالت تمرین غیرعادی است ولی تصویر حالت استراحت عادی است

این نتایج همراه با هم نشان می دهند که یک انسداد قابل توجه در یکی از عروق کرونر وجود دارد:

  • قلب در هنگام استراحت جریان خون عادی دریافت می کند.
  • هنگام تمرین، قلب مقدار مناسب جریان خون دریافت نمی کند.

بخش های مختلف ماهیچه قلب می توانند هر کدام از این نتایج را نشان دهند.

برای مثال، بیمار می تواند دچار یک نقص «دائمی» در یک بخش ماهیچه قلب باشد. این امر نشان می دهد که حمله قلبی رخ داده است.

همچنین، احتمال دارد همین بیمار دچار یک نقص «وارون پذیر» در بخش دیگری از ماهیچه قلب باشد.

این امر نشان می دهد که یک انسداد وجود دارد ولی صدمه دائمی ایجاد نشده است.

نتایج تست

دسته بندی نتایج آزمایش

نتایج آزمایش در یکی از سه دسته زیر قرار می گیرند:

  • نتایج نرمال نشان می دهند که حمله قلبی رخ نداده و شواهد انسداد وجود ندارد.  
  • غیرعادی حالت استراحت می تواند نشان دهنده شواهد حمله قلبی قبلی باشد.
  • نتایج قلبی غیرعادی با نتایج عادی حالت استراحت نشان می دهند که یک انسداد در عروق کرونر وجود دارد.

بیشتر بخوانید : حمله قلبی چیست؟

خلاصه

تست استرس هسته ای برای یافتن مشکلات قلبی انجام می شود. این تست از مقدار اندکی ماده رادیواکتیو برای ثبت جریان خون ورودی به قلب استفاده می کند.

این آزمایش هنگام استراحت و تمرین انجام می شود. تست استرس هسته ای می تواند شواهد حمله قلبی را نشان دهد که قبلاً رخ داده است.

همچنین، این تست می تواند انسداد در عروق را بیابد. این آزمایش به پزشک کمک می کند تشخیص دهد این انسدادها تا چه اندازه حاد هستند؟

اگر بیمار نتواند تمرین کند، دارویی برای ایجاد همان نوع استرس وارد شده به قلب استفاده خواهد شد.

تست استرس هسته ای معمولاً بسیار بی خطر است.

تعدادی ریسک در این تست وجود دارد که عبارتند از آریتمی های قلبی، درد قفسه سینه و در موارد نادر، حمله قلبی.

مقدار تشعشع استفاده شده بسیار اندک بوده و باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان نمی شود. اغلب تست ها در بخش بیماران سرپایی بیمارستان انجام می شود.

همچنین، این تست ها می توانند در یک روز یا دو روز انجام شوند.

اغلب افراد می توانند بعد از تست فوراً به انجام فعالیت های عادی خود بپردازند. معمولاً این تست هیچ عوارض جانبی ندارد.

نتایج می توانند نشان دهنده بیماری عروق کرونر، انسداد یا حمله قلبی قبلی باشند.

پزشک در مورد گام های بعدی بر اساس نتایج تست با بیمار صحبت خواهد کرد.

کلامی از کلینیک ما

استرس هسته ای یک روش غیرتهاجمی برای یافتن انسداد در عروق کرونر است. این تست معمولاً بی خطر و موثر است.

تست استرس هسته ای می تواند به پزشک کمک کند تا تشخیص دهد آیا انسداد باعث درد در قفسه سینه شده است یا خیر؟

همچنین می تواند به شناسایی صدمه قلب که احتمال دارد دائمی باشد هم کمک کند.

این نوع تست در تشخیص بیماری عروق کرونر مفید است. همچنین، می تواند شیوه درمان را مشخص کند.

سوالات متداول

آیا می توانم داروهای عادی خود را قبل از تست استرس هسته ای مصرف کنم؟

خیر، مگر اینکه پزشک اجازه داده باشد. شما باید بعضی داروهای خاص را قبل از آزمایش مصرف نکنید.

برای مثال، احتمال دارد پزشک به شما بگوید که مصرف مهارکننده های بتا، نیتروگلیسیرین یا داروهای قلبی را 24 ساعت قبل از آزمایش متوقف کنید.

همچنین، احتمال دارد مجبور شوید مصرف اسپیرین یا رقیق کننده های خون و داروهای آسم را 48 ساعت قبل از تست متوقف کنید.

داروهای دیابت هم می توانند محدود شوند. قبل از انجام تست، در مورد تمام داروهای مصرفی خود با پزشک صحبت کنید.

آیا تشعشع موجود در تست استرس هسته ای خطری ندارد؟

دوز مصرفی بی خطر است.

با این حال، به دلیل مواجهه مستقیم با تشعشع، خطر سرطان برای هر کسی که تحت تست استرس هسته ای قرار می گیرد وجود خواهد داشت.

انجمن قلب آمریکا و دیگر سازمان ها دستورالعمل هایی برای کمک به پزشکان برای تعیین ضرورت پزشکی این تست تهیه کرده اند.

این امر به این معنا است که ریسک سرطان کمتر از مزایایی است که از تشخیص درست مشکل قلبی احتمالی به بیمار می رسد.

تشعشع هسته ای ناشی از تست استرس هسته ای تا چه مدت در بدن باقی می ماند؟

طی یک روز، ردیاب هسته ای توانایی تشعشع هسته ای را به دلیل فروپاشی طبیعی از دست خواهد داد.

این ماده از طریق ادرار یا مدفوع از بدن خارج می شود. همچنین، نوشیدن آب می تواند به خروج این ماده از بدن کمک کند.

برای دریافت مشاوره و یا نوبت حضوری با شماره تلفن های : ۰۲۱۸۸۰۷۳۱۳۶ و یا از طریق تماس تلفنی و یا واتساپ با شماره ۰۹۳۹۷۴۱۳۱۹۱ در تماس باشید.
سایر شماره تماس های کلینیک ۰۲۱۸۸۵۷۱۵۲۳ و ۰۲۱۸۸۵۹۱۳۵۸
آدرس ما را در صفحه تماس با ما مشاهده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

blank
سوفل قلب چیست؟ چه علائم و درمانی دارد؟
blank
علائم، تشخیص و درمان نارسایی قلبی در کودکان
فهرست