افتادگی دریچه میترال قلب (MVP) + علائم، تشخیص و درمان

افتادگی دریچه میترال قلب (MVP)

آنچه باید درباره افتادگی دریچه میترال بدانید

پرولاپس یا افتادگی دریچه میترال که به عنوان سندرم کلیک-سوفل، سندرم بارلو یا سندرم دریچه فلاپی نیز شناخته می شود، برآمدگی یک یا هر دو فلپ (برگچه ها) دریچه میترال به سمت داخل دهلیز چپ در طول انقباض قلب است.

اگر یک یا هر دو فلپ به درستی بسته نشوند، خون به سمت عقب برگشته و به درون قلب نشت می کند (رگورژیتاسیون یا عارضه برگشت خون). رگورژیتاسیون دریچه میترال (جریان خون به عقب)، در صورت وجود، عموماً خفیف است

این برگشت ممکن است منجر به سوفل قلب (صدای غیر طبیعی در قلب به دلیل جریان خون آشفته) شود.

طبق تخمین ها که 3 درصد از مردم دچار پرولاپس دریچه میترال می شوند.

این عارضه معمولا بی خطر است و امید به زندگی را کم نمی کند. رفتارهای سالم در سبک زندگی و ورزش منظم توصیه می شود. برای دریافت نوبت حضوری با متخصص قلب و عروق جهت معاینه و تشخیص افتادگی دریچه میترال قلب با کلینیک یادمان طب در تهران تماس بگیرید.

تماس با کلینیک یادمان تب

دریچه میترال چیست

دریچه میترال بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد و از دو فلپ تشکیل شده است. به طور معمول، فلپ ها هنگام انقباض بطن چپ (سیستول) توسط طناب های وتری قلب (طناب های کوچک تاندون که فلپ ها را به عضلات قلب متصل می کنند) محکم بسته می شوند.

در پرولاپس دریچه میترال، فلپ ها بزرگ شده و به سمت داخل دهلیز چپ کشیده می شوند. گاهی اوقات فلپ ها هنگام سیستول (انقباض قلب) “به هم می خورند” و مقداری از جریان خون را به دهلیز چپ برگشت می دهند.

بیشتر بخوانید : هر آنچه باید درباره بیماری های قلبی بدانید

علت افتادگی دریچه میترال

علت افتادگی دریچه میترال ناشناخته است، اما تصور می شود که با وراثت مرتبط باشد. اشکال اولیه و ثانویه پرولاپس دریچه میترال در زیر توضیح داده شده است.

شکل اولیه پرولاپس دریچه میترال

شکل اولیه پرولاپس دریچه میترال با ضخیم شدن یک یا هر دو فلپ دریچه تشخیص داده می شود. تاثیرات دیگر آن فیبروز (اسکار) سطح فلپ، نازک یا طولانی شدن طناب های وتری و رسوب فیبرین روی فلپ‌ها است.

شکل اولیه پرولاپس دریچه میترال مکررا در افراد مبتلا به سندرم مارفان یا سایر بیماری‌های ارثی بافت همبند دیده شده است، اما اکثر افراد مبتلا به این عارضه هیچ نوع بیماری قلبی دیگری ندارند.

شکل ثانویه پرولاپس دریچه میترال

در شکل ثانویه پرولاپس دریچه میترال، فلپ ها ضخیم نمی شوند. پرولاپس ممکن است به دلیل آسیب ایسکمیک (ناشی از کاهش جریان خون در نتیجه بیماری عروق کرونر) به عضلات پاپیلاری متصل به طناب های وتری یا تغییراتی در عملکرد میوکارد باشد.

پرولاپس ثانویه دریچه میترال ممکن است در نتیجه آسیب به ساختارهای دریچه در اثر انفارکتوس حاد میوکارد (سکته قلبی)، بیماری روماتیسم قلبی یا کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (بزرگ تر از حد طبیعی بودن توده عضلانی بطن چپ قلب) رخ دهد.

افتادگی دریچه میترال قلب چیست

علائم افتادگی دریچه میترال

افتادگی دریچه میترال ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند. موارد زیر شایع ترین علائم افتادگی دریچه میترال هستند. البته هر فرد علائم متفاوتی را تجربه می کند. علائم ممکن است بسته به درجه پرولاپس متفاوت باشد. علائم معمولا عباربند از:

  • تپش قلب : تپش قلب (احساس ضربان سریع یا نامنظم قلب) شایع ترین شکایت بیماران مبتلا به افتادگی دریچه میترال است. علت تپش قلب معمولاً انقباضات زودرس بطنی (بطن ها زودتر از آنچه باید ضربان می زند) می باشد اما موارد آریتمی های فوق بطنی (ریتم های غیر طبیعی که از بالای بطن ها شروع می شود) نیز شناسایی شده اند. در برخی موارد، بیماران ممکن است بدون دیس ریتمی (ریتم نامنظم قلب)، تپش قلب داشته باشند.
  • درد قفسه سینه : درد قفسه سینه مرتبط با افتادگی دریچه میترال با درد قفسه سینه مرتبط با بیماری عروق کرونر متفاوت است و بین این بیماران شایع می باشد. معمولا درد قفسه سینه مانند آنژین کلاسیک نیست، اما می تواند عود کننده و ناتوان کننده باشد.
  • نارسایی قلبی : بسته به شدت نشت خون به دهلیز چپ در طی انقباض قلب (رگورژیتاسیون دریچه میترال)، ممکن است دهلیز چپ و/یا بطن چپ بزرگ شده و منجر به علائم نارسایی قلبی شود. ضعف، خستگی و تنگی نفس از علائم نارسایی قلب هستند.

علائم افتادگی دریچه میترال ممکن است شبیه سایر عارضه ها یا بیماری ها باشد. بنابراین، همیشه برای تشخیص مشکل با پزشک خود مشورت کنید.

تشخیص افتادگی دریچه میترال

افراد مبتلا به افتادگی دریچه میترال اغلب هیچ علامتی ندارند و تشخیص صدای کلیک یا سوفل ممکن است در طول معاینه معمول کشف شود.

افتادگی دریچه میترال ممکن است با گوش دادن با گوشی پزشکی و شنیدن یک صدای “کلیک” و/یا سوفل (که در اثر برخورد فلپ های کشیده شده به یکدیگر در طول انقباض قلب ایجاد می شود) تشخیص داده شود. سوفل قلب ناشی از نشت بخشی از خون به دهلیز چپ است. کلیک یا سوفل ممکن است تنها علامت بالینی باشد.

علاوه بر بررسی کامل تاریخچه پزشکی بیمار و انجام معاینه فیزیکی، از یک یا ترکیبی از روش های تشخیصی زیر نیز برای تشخیص افتادگی دریچه میترال استفاده می شود:

  • الکتروکاردیوگرام (ECG یا EKG) : آزمایشی که فعالیت الکتریکی قلب را ثبت می کند، ریتم های غیر طبیعی (آریتمی یا دیس ریتمی) را نشان می دهد و گاهی اوقات می تواند آسیب عضله قلب را تشخیص دهد.
  • اکوکاردیوگرافی (که اکو قلب نیز نامیده می شود) : یک آزمایش غیر تهاجمی است که از امواج صوتی برای بررسی حفره ها و دریچه های قلب استفاده می کند. امواج صوتی اکو،هنگام عبور مبدل اولتراسوند از روی قلب، تصویری را بر روی مانیتور ایجاد می کنند. اکوکاردیوگرافی مفیدترین تست تشخیصی برای پرولاپس دریچه میترال است.
  • تست ورزش (که نوار قلب با تردمیل نیز نامیده می شود) : آزمایشی است که هنگام راه رفتن بیمار روی تردمیل انجام می شود تا عملکرد قلب را در حین ورزش بررسی کنند. میزان تنفس و فشار خون نیز کنترل می شود.
  • کاتتریزاسیون قلبی : در این روش، برای مشخص شدن هر گونه تنگی، انسداد یا سایر ناهنجاری‌های شریانی، پس از تزریق ماده حاجب به شریان، عکسبرداری با اشعه ایکس انجام می‌شود. علاوه بر این، عملکرد قلب و دریچه ها نیز بررسی می شود.
  • ام ​​آر آی قلب : یک آزمایش غیر تهاجمی است که تصاویر جامعی از قلب ایجاد می کند. ممکن است به عنوان یک روش مکمل برای اکو و برای مشاهده دقیق تر دریچه های قلب و عضله قلب یا برای آماده سازی برای جراحی دریچه قلب استفاده شود.
علائم و علل افتادگی دریچه میترال قلب

درمان پرولاپس دریچه میترال

درمان خاص برای پرولاپس دریچه میترال توسط پزشک و بر اساس موارد زیر تعیین می شود:

  • وضعیت کلی سلامت و سابقه پزشکی بیمار
  • شدت بیماری
  • علائم و نشانه ها
  • میزان تحمل بیمار برای دریافت داروها، رویه ها یا درمان های خاص
  • انتظارات در مورد سیر بیماری
  • نظر یا ترجیح بیمار

درمان معمولاً ضروری نیست زیرا افتادگی دریچه میترال به ندرت یک بیماری جدی به حساب می آید. انجام منظم معاینات توصیه می شود.

افراد مبتلا به اختلالات ریتم قلب ممکن است برای کنترل تاکی کاردی (ریتم سریع قلب)، نیاز به درمان با مسدود کننده های بتا یا سایر داروها داشته باشند. در بیشتر موارد، محدود کردن محرک هایی مانند کافئین و سیگار، تنها چیزی است که برای کنترل علائم لازم است.

اگر فیبریلاسیون دهلیزی یا بزرگ شدن شدید دهلیز چپ وجود داشته باشد، ممکن است درمان با داروهای ضد انعقاد مانند آسپرین یا وارفارین (کومادین) توصیه شود.

برای افرادی که علائم سرگیجه یا غش دارند، حفظ هیدراتاسیون کافی (حجم مایع در رگ های خونی) با مصرف آزادانه نمک و مایعات مهم است. پوشیدن جوراب ساق بلند ممکن است مفید باشد.

اگر نارسایی شدید دریچه میترال ناشی از شل شدگی لت دریچه میترال، پارگی طناب های وتری یا دراز شدن بیش از حد دریچه باشد، احتمالا جراحی ترمیم توصیه می شود.

برای دریافت مشاوره و یا نوبت حضوری با شماره تلفن های : ۰۲۱۸۸۰۷۳۱۳۶ و یا از طریق تماس تلفنی و یا واتساپ با شماره ۰۹۳۳۷۸۳۶۸۲۰ در تماس باشید.
سایر شماره تماس های کلینیک ۰۲۱۸۸۵۷۱۵۲۳ و ۰۲۱۸۸۵۹۱۳۵۸
آدرس ما را در صفحه تماس با ما مشاهده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

علائم و درمان سکته چشمی
تست تحمل گلوکز چیست؟ روش انجام و عوارض